Mijn partner heeft géén zin in een fotoshoot. Wat nu?

"Ik wil heel graag een fotoshoot boeken, maar mijn partner ziet het totaal niet zitten."

Als ik een euro zou krijgen voor iedere keer dat ik die zin hoor, dan had ik inmiddels een flinke verzameling camera's bij elkaar gespaard. En eerlijk? Ik snap het eigenlijk best.

Want waar jij misschien al weken enthousiast door Instagram aan het scrollen bent, mooie foto's opslaat en nadenkt over wat jullie aan zouden kunnen trekken, denkt je partner waarschijnlijk iets heel anders. Die ziet zichzelf misschien al ongemakkelijk voor een camera staan. Niet weten waar hij zijn handen moet laten.

Geforceerd lachen en poseren.

En als dat het beeld is dat je van een fotoshoot hebt, dan snap ik heel goed dat je daar niet direct enthousiast van wordt.

Toch valt me iets op tijdens de vele gezinsshoots die ik inmiddels heb mogen fotograferen. Heel vaak is degene die vooraf het minst enthousiast is, achteraf degene die verrast is door hoe leuk het eigenlijk was. Ik heb regelmatig vaders die met een gezicht van "we zien wel waar dit eindigt" uit de auto stappen. En juist diezelfde vaders hoor ik na afloop zeggen: "Nou, dit viel eigenlijk best mee." Of zelfs: "Dit was eigenlijk best leuk."

Dat komt denk ik omdat veel mensen een heel ander beeld hebben van een fotoshoot dan hoe het er in werkelijkheid aan toegaat.

Want eerlijk? Tijdens een shoot ben ik veel minder bezig met foto's dan mensen vaak denken. Natuurlijk maak ik foto's, daar ben ik tenslotte voor haha. Maar mijn grootste focus ligt eigenlijk op jullie. Op hoe jullie samen zijn en hoe jullie met elkaar omgaan.

Ik ben niet op zoek naar perfecte poses. Ik ben op zoek naar jullie.

En juist daarom zie ik vaak dat partners na een paar minuten al vergeten dat er een camera aanwezig is. Kinderen gaan spelen, rennen rond, vertellen verhalen of klimmen bij papa op de schouders. Ondertussen ontstaan er gesprekken, grapjes en knuffels.

Voor je het weet ben je niet meer bezig met die camera, maar gewoon met elkaar.

Misschien herken je dit ook wel: vaak zijn het juist de vaders die tijdens een shoot verantwoordelijk zijn voor de grootste lachbuien of die expres iets geks doen waardoor iedereen moet lachen. En dat zijn precies de momenten die later favoriet blijken te zijn.

Wat ik ook vaak hoor, is:

"Ik sta nooit leuk op foto's." 

En ook dat is ontzettend herkenbaar.

De meeste mensen voelen zich ongemakkelijk zodra er een camera op hen gericht wordt. Dat geldt niet alleen voor vaders. Dat geldt voor moeders net zo goed. Misschien zelfs nog wel vaker.

Maar het mooie is dat je niet fotogeniek hoeft te zijn om mooie foto's te krijgen.

Je hoeft niet te weten hoe je moet poseren. Je hoeft niet te weten waar je moet kijken. Je hoeft niet eens te weten wat je moet doen.

Dat is nou net mijn werk.

Mijn taak is juist om ervoor te zorgen dat jullie je op je gemak voelen, zodat er ruimte ontstaat voor echte momenten.

En uiteindelijk boek je een fotoshoot ook niet voor vandaag.

Je boekt hem voor later.

Voor die foto's waarop je kinderen nog klein zijn. Voor die knuffels die vanzelf minder worden naarmate ze ouder worden. Voor die fase waarin ze nog zonder nadenken je hand pakken. Voor hoe jullie nu samen zijn.

Want hoe cliché het ook klinkt: kinderen groeien echt sneller op dan we denken.

Maar heel veel mensen kijken uiteindelijk terug op foto's en denken:

"Wat ben ik blij dat we dit hebben gedaan."

Dus als jouw partner niet direct staat te springen bij het idee van een fotoshoot, weet dan dat hij daarin absoluut niet de enige is. Sterker nog: hij hoort waarschijnlijk bij een behoorlijk grote groep. Maar gelukkig hoeft hij geen passie voor fotografie te hebben. Hij hoeft zelfs niet uit zichzelf enthousiast te worden van het idee.

Het enige wat nodig is, is een uurtje samen. Een uurtje aandacht voor elkaar. Een uurtje waarin jullie gewoon mogen zijn wie jullie zijn.

De rest? Die regel ik wel. 🤍